Νίνο Ρότα: Ο Αλλαντίν και το μαγικό λυχνάρι στην Εθνική Λυρική Σκηνή
Τις υψηλές επιδόσεις του αρχιμουσικού Ερρίκου Φρεζή είχαμε διαπιστώσει τον Φεβρουάριο, όταν τον ακούσαμε στην Θεσσαλονίκη να διευθύνει “Οιδίποδα Τύραννο” και “Παλιάτσους” του Λεονκαβάλο υπό δύσκολες συνθήκες αλλά με επιτυχία. Αντίστοιχα, πέτυχε και τώρα έχοντας απέναντί του την σαφώς ικανή, αυτοσχέδια ορχήστρα της Οπερας Δωματίου Αθηνών. Ακριβής, σβέλτη, με σωστή αίσθηση την δυνατοτήτων των συνεργατών που είχε στην διάθεσή του, η διεύθυνσή του πέτυχε το αρτιότερο δυνατό αποτέλεσμα! Περιττεύει να προσθέσουμε ότι η συχνότερη συνεισφορά του στην εγχώρια μουσική ζωή – και, βέβαια, σε τακτικές παραγωγές βασικών θεσμών (ΕΛΣ, ΟΜΜΑ, ΚΟΑ) - μόνο ως κέρδος θα λογιζόταν (Γ. Σβώλος, Ελευθεροτυπία, 7.5.2008)

Συμφωνική Συναυλία με την Κρατική Θεσσαλονίκης, 14.2.2003
Ο Έλληνας μαέστρος που ζει και δημιουργεί στο εξωτερικό χάρισε στο φιλόμουσο κοινό μία εξαιρετικής σημασίας ερμηνεία του έργου, αποδεικνύοντας παράλληλα τη βαρύνουσα καλλιτεχνική θέση που κατέχει η διεύθυνση στην πορεία και εξέλιξη ενός μουσικού συνόλου. Κυρίαρχος στο πόντιουμ, ώριμος και δωρικός υπήρξε ο κ. Φρεζής στη διεύθυνσή του, η οποία φέρεται να κομίζει όχι μόνο την εμπειρία ενός πλούσιου ρεπερτορίου, αλλά και την παράδοση μιας σειράς μεγάλων ευρωπαίων μαέστρων. Ο ήχος της ορχήστρας συγκεντρώθηκε στην μπαγκέτα του και κατευθύνθηκε πειστικά προς την ανάδειξη των ιδιαίτερων υφολογικών στοιχείων του έργου. Η διαδρομή από το τέλος στην αρχή και η εξέλιξη του δράματος από την κορύφωση στην πτώση έγινε εντελώς ισορροπημένα και χωρίς πομπώδεις και αναίτιες αιχμές, τονίζοντας με αυτόν τον τρόπο τη συνέχεια της φιλοσοφικής σκέψης στη μουσική δημιουργία και πράξη. (Α. Κωνσταντινίδης, “Θεσσαλονίκη” 3.3.03)

Rigoletto (Verdi)  - Πρεμιέρα 3.10.2001 στην Οπερα του Freiburg
- ο Μαέστρος αποδίδει έναν μεγαλειώδη ήχο. Τα μετρημένα και ακριβή tempi ταιριάζουνε τέλεια στον ήχο της ορχήστρας, ώστε να διακρίνονται καθαρά τα ηχοχρώματα και οι πολυφωνίες. (H. W. Koch, Badische Zeitung, 5.10.01)
- ... χρησιμοποιεί τα tempi σαν στοιχείο αρχιτεκτονικής ήχου, που δένει μεταξύ της πράξης και του χαρακτήρα. Το ότι δεν υπερβάλλει με επιφανειακές ταχύτητες οδηγεί στο να ακούγονται οι ακραίες και καθαρές αντιθέσεις της παρτιτούρας. Ο επιμελημένος ήχος οδηγεί σε τρισδιάστατα ακουστικά φαινόμενα (Ina Karr, Kultur Joker  Οκτ. 2001, Freiburg)

Τri Sestri (Eötvös) - 25.8.2001 Edinburgh Festival
- Από τις καλύτερες παραγωγές όπερας της χώρας. Μεγάλη επιτυχία, δυστυχώς παρουσιάστηκε μόνον σε μορφή κοντσέρτου (The Times, 26.08.01)
- Ο Ερρίκος Φρεζής διηύθυνε την συμφωνική ορχήστρα του BBC … μιά αυθεντική ερμηνεία (Sunday Times, 2.9.2001)
Αυτή ήταν μια καταπληκτική ερμηνεία (The Guardian, 27.08.01)
καταπληκτική ερμηνεία αυτή η πρεμιέρα (The scotsman 27-08-01)

The Turn of the screw - Πρεμιέρα 27.4.2001 στην Οπερα του Freiburg
- Τα μέλη της Φιλαρμονικής Ορχήστρας υπό την διεύθυνση του Ερρίκου Φρεζή παρουσιαστήκαν στην καλύτερή τους φόρμα και εκφράσανε όλα τά χρώματα, την εκφραστικότητα και πάθος της παρτιτούρας. (M.Gassmann, Frankfurter Allgemeine, 5.5.2001)
- Ο Ερρίκος Φρεζής ακολούθησε πιστά τον σολιστικό χαρακτήρα της παρτιτούρας, που ξεσκεπάζει ανήλεα κάθε λάθος, ζωρίς να ξεχάσει ούτε εναν μουσικό χαρακτήρα ανεκτέλεστο και οδήγησε τους μουσικούς του με ακρίβεια και έκφραση, και βέβαια με τον απαραίτητα βιρτουόζικο τρόπο. Ετσι παρουσίασε μια εκτέλεση δουλεμένη σε όλες τις λεπτομέρειες, γεμάτη χρώματα, αισθησιακή όσο και μεταβατική.(Fritz Wintterlin, Badische Zeitung, 30.4.2001)
- ... μέ μεγάλη παλέτα χρωμάτων, και παρόλα αυτά διάφανο ήχο σαν μουσική δωματίου ... ένα μουσικό ψυχογράφημα (Axel Brueggemann, Kultur Joker, Mai 2001, Freiburg)
Tri Sestri (Eötvös) - Πρεμιέρα 8.10.2000 στην Οπερα του Freiburg
[...] μιά ως και προς την μικρότερη λεπτομέρεια παρουσίαση υψίστου κλάσεως, που οφείλεται στον Ερρίκο Φρεζή. Τα ατμοσφαιρικά, πολύπλουτα διαφερισμένα λυρικά σημεία, δώθηκαν με ακρίβεια και ευαισθησία. (Heinz W. Koch, Opernwelt, 12.2000)

Die Fledermaus (Strauss) - Πρεμιέρα 1.12.2000 στην Οπερα του Freiburg
- Ο ευαίσθητος τρόπος ανάγνωσης με τον οποίον αφήνει την ιδιοφϋή παρτιτούρα να αναπτυχθεί, μας δείχνει το επίπεδο του Ερρίκου Φρεζή. Οπως παρατήρησε και στο σχετικό άρθρο του, ο Στράους χρησιμοποιεί τακτικά τον όρο moderato. Κι έτσι και το καταφέρνει: ποτέ δεν καλύπτει την ευγένεια ήχου, το χιούμορ, την λεπτότητα με επιφανειακά εφφέ, την διευθύνει σαν μουσική δωματίου. Ο Φρεζής προτιμά τους σιγανούς ήχους και μας αποκαλύπτει την τέχνη της μετάβασης στην μουσική. (H. W. Koch, συνεργάτης του  Opernwelt στην εφημερίδα Badische Zeitung του Freiburg, 4.12.2000)
- Ο Ερρίκος Φρεζής μας προσφέρει έναν ήχο σαν τον αφρό της Σαμπάνιας: ποτέ βαρύγδουπο, πάντα ευέλικτο σαν στρόβιλο από Βάλς, με όλο το χιούμορ της παρτιτούρας του Στράους, σαν μια ολόκληρη κοινωνία που προσπαθεί να βρεί την ισσοροπία της λίγο πριν να εκραγεί ένα ηφαίστειο, διευθύνει το έργο με τρόπο που μας θυμίζει τον μεγάλο Harnoncourt. (Axel Brueggemann, συνεργάτης του  Opernglas στην εφημερίδα Kultur Jocker του Freiburg, 22.12.2000)

Trovatore (Verdi) - Πρεμιέρα 27.3.2000 στην Οπερα του Freiburg
- Ο Μαέστρος δεν διευθύνει Βέρντι σαν να ήταν ελαφρά μουσική, αλλά σαν μεγάλος ανανεωτής της Όπερας [...] Κάθε πτυχή αυτής της ανανέωσης την έχει ανακαλύψει και μας την δείχνει καθαρά, χωρίς ακαδημαϊκότητα. Παρόλα αυτά μεταφέρει με μαεστρική πειθαρχεία το μουσικό μέτρο με το δεξί του χέρι, με ευαίσθητα ritardandi και ήρεμες παύσεις. Στην αριστερή όμως πλευρά χτυπά η καρδιά του! Εκεί δείχνει ο Ερρίκος Φρεζής αισθησιακά legati, δίνει αναπνοή στους τραγουδιστές, κάνει τα έγχορδα να βγάζουν σπίθες (πότε ξανακούσαμε κάτι παρόμοιο;), παρασύρει χωρίς ενδοιασμούς στα fortissimi και εμβαθύνει και στις πιο ευαίσθητες κατασκευές της σύνθεσης [...] Και μόνο να το βλέπει κανείς! - μια εμπειρία! Και βέβαια και να το ακούει κανείς, ειδικά όταν οι μουσικοί της Φιλαρμονικής τον ακολουθούν κατά γράμμα [...] Αυτό που μέχρι τώρα μας έλειπε, ένας καινούργιος ήχος, χωρίς παράσιτα, ένα λεπτό, συγκεντρωμένο, σαν μουσική δωματίου και ταυτόχρονα συγκινητικό παίξιμο, καταφέρνει ο καινούργιος Πρώτος Διευθυντής Ορχήστρας: η Φιλαρμονική του Freiburg σαν ορχήστρα πρώτης κατηγορίας! [... αυτή η βραδιά] ανήκει ολοκληρωτικά στην Ορχήστρα και τον καινούργιο διευθυντή της. Καλώς ήρθατε κε Φρεζή. (Axel Brueggemann, συνεργάτης του  Opernglas στην εφημερίδα Kultur Jocker του Freiburg, 9.6.2000)
- [...] Την απόδοση αυτών των μουσικών κατασκευών έδωσε την ευκαιρία στους μουσικούς του ο καινούργιος Πρώτος Διευθυντής να τις αναπαραστήσουν με εντυπωσιακό τρόπο: ελαφρύ, παρόλα αυτά ακριβέστατο Parlando, δείχνοντας καθαρά τις διάφορες συνοδείες στις Άριες και τα Σύνολα, δίνοντας τάση και ένταση στους χαρακτήρες, δίνοντας το σωστό χρόνο για την ηχητική διάπλαση. (29.5.2000, Badische Zeitung)
- Ο καινούργιος Πρώτος Διευθυντής έδωσε μια εντυπωσιακή Πρεμιέρα. Ελαφρά κι ευαίσθητα οδηγεί την Φιλαρμονική Ορχήστρα μέσα από τα τριπλά pianissimi του Verdi, δίνοντας ταυτόχρονα τον σωστό χρόνο στην με ραγδαία βήματα αναπτυσσόμενη melodia spezzata. Και οι τραγουδιστές ήταν υπό την διεύθυνσή του σε πολύ σίγουρα χέρια. (31.5.2000, Zeitung zum Abend - Freiburg)

ΑΡΧΕΙΟ
- Μεγάλο σεβασμό και αναγνώριση οφείλουμε στον με πολύ ευαισθησία και διαύγεια διευθύνοντα Ερρίκο Φρεζή, και τους μουσικούς της Όπερας του Saarbruecken, οι οποίοι παρά τις υψηλότατες απαιτήσεις του έργου, προσέφεραν μια εμπνευσμένη Πρεμιέρα. (Die Rheinpfalz, 21.10.97 για την παγκόσμια Πρεμιέρα της Οπερας του Tobias Schneid: swin swin, στην Όπερα του Saarbrücken)
- Η Ορχήστρα της Όπερας του Saarbrücken υπό την διεύθυνση του Ερρίκου Φρεζή παρουσίασε καθαρότατα ηχοχρώματα, κινήσεις και διαφάνεια του ήχου με μεγάλη παλέτα διαφοροποιήσεως ως προς την ένταση. (Neue Musikzeitung, 11.97 για την παγκόσμια Πρεμιέρα της Όπερας του Tobias Schneid: swin swin, στην Όπερα του Saarbrücken)
- Το να μιλά κανείς για απόγειο, απαγορεύεται σε μια συναυλία με έργα του Luigi Nono, που θεωρούσε τη σεμνότητα και τη μετριοφροσύνη σαν σημαντικά ιδεώδη.  [...] Αλλά εάν θυμόμαστε με πια οργή κι αρνητικότητα αντιμετωπίζει το κοινό την μουσική του Nono, τότε πρέπει να εκφράσουμε την απόλυτη ευχαρίστηση κι ικανοποίηση για το ότι στην τελευταία συναυλία του Klangforum, υπό την διεύθυνση του Ερρίκου Φρεζή, η μουσική όχι μόνο εκτελέσθηκε καταπληκτικά αλλά και έγινε ολοκληρωτικά αποδεκτή από το κοινό. (Der Standard, Βιέννη, 13.3.1991, συναυλία με έργα Monteverdi και Nono στο Konzerthaus της Βιέννης με το Klangforum )
- Η μουσική ζωή της πόλης μας χάνει ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαιά της: ο Ερρίκος Φρεζής, Διευθυντής Ορχήστρας και Διευθυντής Μουσικών Σπουδών της Όπερας μας και Διευθυντής του Ensemble PanArte, θα μεταφερθεί στο Freiburg. Στην εκεί Όπερα θα αναλάβει μια από τις σημαντικότερες θέσεις: Πρώτος Διευθυντής Ορχήστρας καθώς και Αναπληρωτής του Γενικού της Όπερας. Ο Ερρίκος Φρεζής συνέβαλε αποφασιστικά στην μουσική μας ζωή, όχι μόνο στην Όπερα [...] Το Freiburg μπορεί να χαίρεται προκαταβολικά γιατί κέρδισε έναν μουσικό με ιδέες. (Saarbrücker Zeitung, 8.6. 2000)
- Ο Φρεζής τεντώνει το τόξο μέχρι να απειλεί να σπάσει! Αλλά όχι με τυφλή ιδιοσυγκρασία η  υπέρμετρη αισθηματικότητα. Αντίθετα, η θεαματική του ερμηνεία κράτησε καθαρά τα στοιχεία της ηχητικής αρχιτεκτονικής. (Südwest Presse, 13.4.1994)
- μεταδίδει με πρωτόγνωρη δύναμη της εκφραστικότητας και μορφολογίας της ατμόσφαιρας που διαποτίζει το έργο του Berg. Μια εκτέλεση που δεν χρειάζεται να φοβάται την σύγκριση με τις πιο μεγάλες απαιτήσεις. (Schwäbische Zeitung, 12.4.1994)